Matthias Couche • 24 sep. 2026
Het belangrijkste in het kort Definitie: Grafotherapie is een niet-paramedische begeleiding gericht op het heropvoeden van een gebrekkig handschrift (onleesbaar, traag en/of pijnlijk). Citaat: "Grafotherapie, of de heropvoeding van het handschrift, is bedoeld voor het verstoorde handschrift, maar kan ook, binnen de normale pedagogiek, de bijsturing ervan bevorderen." - Robert Olivaux, grondlegger van de referentiemethode in Frankrijk. Doelgroep: Kinderen, adolescenten en volwassenen met schrijfmoeilijkheden. Duur en ritme: Een sessie duurt ongeveer 45 minuten, doorgaans op wekelijkse basis. Kwaliteit: Omdat de titel voorlopig niet gereglementeerd is, is het essentieel de opleiding van de behandelaar na te gaan bij het Groupement Belge des Graphothérapeutes (GBGT). |
Grafotherapie is een benadering gewijd aan de heropvoeding van het handschrift wanneer dat traag, onleesbaar, vermoeiend wordt of oorzaak is van pijn. Ze biedt een persoonlijke begeleiding om het plezier van het schrijven te herstellen, evenals een vloeiend en comfortabel gebaar.
Deze therapie richt zich hoofdzakelijk tot kinderen en adolescenten op schoolleeftijd die te maken hebben met moeilijkheden die hun schoolresultaten benadelen, maar ze kan ook ingezet worden bij volwassenen. Deze pagina stelt de discipline in haar geheel voor: haar definitie, wat haar onderscheidt van grafologie, haar indicaties, het verloop van een balans, evenals de elementen die u moet kennen om een gekwalificeerde behandelaar te kiezen.
Grafotherapie is een benadering gewijd aan de heropvoeding van het handschrift wanneer dat traag, onleesbaar, vermoeiend of pijnveroorzakend wordt. Ze biedt een persoonlijke begeleiding om het plezier van het schrijven te herstellen, evenals een vloeiend en comfortabel gebaar.
De eerste stappen van de grafotherapie dateren uit de jaren 1950. We danken ze aan de gezamenlijke reflectie van psychologen, psychoanalytici, psychomotorische therapeuten, psychiaters en pedagogen, actief in de dienst kinder- en jeugdpsychopathologie van het Hôpital Sainte-Anne.
De huidige vorm van grafotherapiebegeleiding steunt onder meer op de voorstellen van psychiater Julian de Ajuriaguerra, die samen met René Diatkine en Marianne Strauss een specifieke consultatie ontwikkelde voor kinderen met een schrijfstoornis, en op het werk van Robert Olivaux, psycholoog en pedagoog.
"De ware taak van een grafotherapeut, heropvoeder van het schrift, is de persoonlijke grafische expressie te helpen ontstaan door een model te herzien dat aangepast of beter toegeëigend moet worden, en niet verworpen. Het kan niet gaan om een aanpassing aan een norm, maar allereerst om een opening en een bevrijding."
- Robert Olivaux, Pedagogiek van het handschrift en grafotherapie, Éditions L'Harmattan, 2005.
Grafotherapie is vandaag sterk in ontwikkeling. De opleidingsinstellingen die door de GBGT erkend zijn, hechten eraan de grondbeginselen door te geven en hun cursisten de nieuwste vorderingen en neurowetenschappelijke studies aan te leren.
Vaak ten onrechte verward met de grafoloog (die op basis van een handschrift een psychologisch profiel bepaalt), wordt de grafotherapeut opgeleid in de verschillende ontwikkelingsstadia van het kind en de adolescent, zowel motorisch als psychologisch, en uiteraard in de componenten van het handschrift. De door de GBGT gevalideerde opleidingen stellen toekomstige grafotherapeuten in staat een balans van de observatie van het handschrift op te maken en een gerichte, op de behoeften van het kind en de adolescent afgestemde remediëring voor te stellen.
Het is belangrijk te benadrukken dat deze therapie een niet-paramedische begeleiding is. Voor een paramedische heropvoeding, met name in het kader van dys- of neuro-ontwikkelingsstoornissen, wordt aangeraden een ergotherapeut of psychomotorisch therapeut te raadplegen, erkende beroepen die door het RIZIV worden terugbetaald. Grafotherapie kan optreden als aanvulling, als ondersteuning of als alternatief naargelang de situatie.
Er bestaat vaak verwarring tussen grafotherapie en grafologie. Toch hebben deze twee disciplines noch hetzelfde studieobject, noch dezelfde doelstellingen, noch dezelfde methoden. Onderstaande tabel geeft de fundamentele verschillen weer.
Criterium | Grafotherapie | Grafologie |
Object | Heropvoeding van het handschrift | Analyse van de persoon via zijn handschrift |
Doel | Het handschrift leesbaar, snel en verzorgd maken | Karaktertrekken evalueren |
Voornaamste doelgroep | Kinderen, adolescenten, volwassenen met moeilijkheden | Rekrutering, expertise, advies |
Benadering | Heropvoedende therapie | Interpretatief |
Wetenschappelijke erkenning | Erkende pedagogische benadering | Wetenschappelijk omstreden benadering |
Uitoefeningskader | Individuele opvolging over meerdere sessies | Eenmalige analyse |
Als uw kind met concrete moeilijkheden kampt om te schrijven, dan is het bij een grafotherapeut dat u moet aankloppen, en niet bij grafologen.
Deze therapie brengt voordelen die verder gaan dan louter comfort bij het schrijven. Ze werkt in op de leesbaarheid, de snelheid, maar ook op het zelfvertrouwen van de schrijver en zijn verhouding tot het leren. De belangrijkste vastgestelde voordelen zijn de volgende.
Deze discipline richt zich tot iedereen wiens handschrift problemen geeft in schoolse, professionele of persoonlijke context. Er bestaan enkele herkenbare alarmsignalen:
Moeilijkheden bij het schrijven kunnen verschillende, soms gecombineerde oorzaken hebben:
Volgens een collectieve expertise van het INSERM vertoont bijna 40% van de kinderen met een specifieke leerstoornis meerdere bijkomende stoornissen. De grafomotorische balans maakt het precies mogelijk de exacte aard van de moeilijkheden te identificeren en, indien nodig, door te verwijzen naar andere specialisten (arts, psycholoog, neuropsycholoog).
De begeleiding volgt een gestructureerd traject dat altijd begint met een grondige balans, gevolgd door gepersonaliseerde heropvoedingssessies, en daarna een evaluatie van de vooruitgang. Hier volgt het typische traject, of het nu om een volwassene of een kind op schoolleeftijd gaat.
De balans bestaat erin het bestaan van een schrijfprobleem, de mate van de moeilijkheden en de context ervan objectief vast te stellen, om een opvolging aan te passen en te personaliseren en, indien nodig, door te verwijzen naar de bevoegde professional(s).
Zo verwijzen de door de GBGT geaccrediteerde grafotherapeuten bijna 55% van de kinderen en adolescenten door naar specialisten uit de medische, paramedische of medisch-sociale sector. Een kind of adolescent wordt gemiddeld naar 1,5 van deze professionals doorverwezen.
Tijdens de balans van het handschrift zal de grafotherapeut:
Mee te brengen documenten: De schriften van voorgaande jaren en van het lopende jaar, evenals de gebruikelijke schooletui. Eventuele verslagen van eerdere balansen (psychometrisch, logopedisch, orthoptisch, psychomotorisch en neuropsychologisch) worden vóór de afspraak opgestuurd.
Na afloop van de balans is de behandelaar in staat de precieze aard van de problemen te identificeren, en eventueel door te verwijzen naar een andere specialist voor bijkomend onderzoek (arts, psycholoog, neuropsycholoog, ergotherapeut, logopedist, orthoptist, psychomotorisch therapeut).
De kwalitatieve en kwantitatieve analyse van het handschrift, volgens genormeerde tests, is essentieel en geeft een precies beeld van de moeilijkheden. Door de observaties samen te leggen kunnen mogelijke remmingen die het gebaar blokkeren worden opgespoord. Eens deze taak volbracht is, kan een gepersonaliseerd heropvoedingsplan worden voorgesteld.
De sessies duren ongeveer 45 minuten en vinden doorgaans plaats in een ritme van een afspraak per week, behalve in bijzondere gevallen. Het aantal sessies verschilt naargelang de vastgestelde moeilijkheden en de motivatie van de schrijver. Naargelang de behoeften kunnen de afspraken combineren:
Een regelmatige opvolging maakt het mogelijk de vooruitgang te evalueren en de heropvoeding bij te sturen. De begeleiding wordt afgerond wanneer het schrift opnieuw leesbaar, vloeiend en comfortabel is geworden voor de schrijver.
Omdat de titel van grafotherapeut in België niet wettelijk beschermd is, is de kwaliteit van de opleiding een essentieel keuzecriterium. Er bestaan verschillende profielen, en niet allemaal zijn ze gelijkwaardig op het vlak van grondigheid en professionele erkenning. De deontologische code die eigen is aan het beroep, verdedigd door onder meer het Groupement Belge des Graphothérapeutes (GBGT), omkadert de praktijk van ernstig gecertificeerde grafotherapeuten.
Grondig opgeleide behandelaars komen doorgaans uit instellingen die door hun collega's erkend zijn en lid zijn van het Groupement GBGT.
Een behandelaar die gekwalificeerd is, beheerst verschillende vaardigheden:
Een grafotherapeut kiezen is geen kwestie van improvisatie. Naast de criteria van geografische nabijheid (in Brussel zoals in alle regio's van België) en beschikbaarheid voor een eerste afspraak, is het essentieel na te gaan:
Klantenbeoordelingen, de transparantie over de gebruikte methode en de kwaliteit van het eerste contact zijn eveneens waardevolle indicatoren. Voor een volledige gids met de te controleren criteria en de juiste vragen om te stellen vóór de eerste sessie, raadpleeg onze gids om een grafotherapeut te kiezen.
Doorgaans wordt aangeraden te wachten tot het kind de basis van het cursiefschrift beheerst, dus rond 7-8 jaar (2de-3de leerjaar). Vóór die leeftijd komen bepaalde moeilijkheden nog voort uit een gebrek aan rijpheid en kunnen ze vanzelf verdwijnen. Bij twijfel maakt een grafomotorische balans een precieze diagnose mogelijk.
Het aantal sessies verschilt per geval, naargelang de aard en de intensiteit van de vastgestelde moeilijkheden, evenals de motivatie en de betrokkenheid van de schrijver en het engagement van de ouders. De behandelaar kan een inschatting maken tijdens de initiële balans en die bijstellen naarmate de vooruitgang vordert.
De ergotherapeut en de psychomotorisch therapeut zijn paramedische beroepen die door de overheid gereglementeerd zijn, en hun sessies kunnen onder bepaalde voorwaarden worden terugbetaald. Ze werken binnen een ruimere medische logica. De grafotherapeut is uitsluitend gespecialiseerd in het handschrift en biedt een niet-paramedische begeleiding aan, aanvullend of alternatief naargelang de situatie.
Bij een diagnose van dysgrafie en/of een ruimere "dys"-stoornis (dyslexie, dyspraxie, ADHD), is een opvolging door de paramedische beroepen noodzakelijk. De grafotherapeut kan, als aanvulling, comfort en leesbaarheid bieden.
Ja. Deze therapie is ook bedoeld voor volwassenen van wie het handschrift pijnlijk, weinig leesbaar of ongeschikt wordt voor hun persoonlijke en professionele behoeften. De balans en de heropvoeding worden dan aangepast aan het profiel van de volwassene. Het is nooit te laat om zijn gewoonten te veranderen.
Nee. Deze therapie is een begeleiding die de kwaliteit, de leesbaarheid en de snelheid van het handschrift aanzienlijk kan verbeteren bij mensen met een schrijfstoornis.
Ze geneest dysgrafie niet, aangezien het om een beperking gaat, maar biedt concrete hulpmiddelen om er beter mee om te gaan, eventueel als aanvulling op een paramedische begeleiding.
Gids geschreven door:
De beste Grafotherapeuten beschikbaar in uw buurt 👇
Meer info Grafotherapie 👇